capitulo195
MientrasRoxannehablaba,susmejillasestaban empapadasdelágrimas.¡Susdelgadoslabiostemblaron,haciéndolapareceruninocenteconejoherido!_
¡Sumanofuecuidadosamentecolocadasobresuabdomencomosihubierasufridoungrangolpeyestuvieraa puntodecolapsar!
Margarettemíaqueel bebéde Roxannese vieraafectado,¡asíqueinmediatamenteregañóaBruce!
“Bruce,¿estásloco?___¿Sabesloqueestásdiciendo?”
“Roxyestáembarazadaahora.¿Cómopuedesdeciresascosasparaprovocarla?_”
CuandoBruceescuchóesto,fruncióelceñofruncido.___Decidióexplicartodo.__“Abuela,queríasqueteaclararalascosas.¡Entoncesteloexplicoahora!_¡ Nuncaheamadoa Roxanne!
“¡Hacediezaños,meahoguémientrasnadaba!¡Entendímalqueellafuequienmesalvó!_¡Poresolaamotanto!_
“¡Ahoraséqueestoesunmalentendido!LapersonaquemesalvófueJoanna.¡SinofueraporRoxannefingiendoserJoanna,nohabríaempezadoasalirconella!”
CuandoRoxanneescuchóesto,seechóallorarde nuevo.Ellalloróhasta quese lepartióel corazón.“Bruce,¿cómopuedesdeciresascosas?¿Nuestrarelaciónesporeso?
“Nocreoquenomeamesenabsoluto.__nolocreo__¿Mihermanateobligóadecireso?
“Bruce,realmentenopuedovivirsinti.Mishijosyyorealmentepodemos
novivosin
tu!”
Roxannellorómientrashablaba._Agarróla mangade Brucecon fuerza,¡tratandodequeélsintieralástimapor ella!
Bruceestabamolesto.“ ¡Basta!¡ Déjaloir!Despuésdedecireso,éllasacudió._
“Bruce…¡Buuuu!¡Roxannegritódedolor!_
Al veresto,Margaretseenojóaún más.Rápidamenteconsolóa Roxanne,“¡Roxy,dejadellorar!¡Cuidadoconelbebé!”
“¡Bruce,dateprisayengatusaa Roxy!¡La abuelanuncateperdonarásialgole sucedeaRoxyylosniños!”
“Abuela,¿puedesdejardeinterrogarme…”
Al verla actitudresuelta desunieto,Margaretseagitóeinmediatamentecomenzóa jadear.“¡Tos!tos!tos!”
“Mocoso._¡Ahoranisiquierameescuchas!_¿Estástratandodehacermemorirdeunataquealcorazón?_”
Después de queMargaretterminóde hablar,no podíarespirarfuerte,¡ysucarasepusomorada!
“¡SeñoraEverett!”
“¡Abuela!Briceestabatansorprendidoquesucuerocabelludoseentumeció.Rápidamenteseadelantóparaverificar._
Laenfermeraacompañantesacórápidamenteunestimulantecardíacoy seloinyectóen el brazoa Margaret.
¡Llamaalmédico!”
“ ¡Muy bien!”
Brucese puso en cuclillasjuntoa lasilla de ruedasysiguiófrotandola espaldade Margaret.“¡Abuela,noteagitestanto!estabaequivocado__¡Teescucharé!_”
Margaretterminódeinyectarseelestimulantecardíacoyse tomóunosminutosparacalmarse.
capitulo195
¡ Elmédicotambiénseapresuróaecharunvistazo!
Margarethizoun gesto conlamano,indicandoqueestababien.
“Bruce,¡séqueahoraestásenfocadoenJoanna!Sin embargo,¡nopuedesserunhombreirresponsable!
“AhoraquedejasteembarazadaaRoxy,¿cómopuedesdejarlaasí?__La abuelasabe quea algunoshombresles gustahacereltonto.fueraynotratarel amoren serio!
“¡PerolafamiliaEverettno puedepermitirquetalcosasuceda,ymucho menosserirresponsable!”
Margareteraunapersonamuytradicional.Nopodíatolerarningunamalareputación._
¡Por lo tanto,habíasidomuyestrictaconla educaciónmoral desunietodesdequeerajoven!
¡ AunqueBruceeraunmagnatedeprimernivelconsuficientecapitalparamantenera todotipodemujeres!Sin embargo, ¡todavía teníaunresultadofinalensushuesosyfuereentrenadoconrespectoalas relaciones!
Al verquesuabuelaestabatanenojadaquesuenfermedadvolvióaactuar.Bruceyanoseatrevióaprovocarla.Solopodíasuprimirtodalainsatisfacciónenél._
“La abuelatienerazón.¡Noteenfades!Escucharéloquedigas.”_
CuandoMargaretescuchóesto,levantóelánimoysuexpresiónmejoróligeramente.__“Tedarédosopcionesahora._¡OcortasloslazosconJoannapor completo,ocortasloslazosconmigopor completo!”
A Brucenole gustaronlasopciones.
MargaretsevolvióparamiraraJoannaydijocon tristeza:“¡Joanna,déjameadvertirtetambién!¡Aunqueunavezfuisteminietapolítica,túyBruceestándivorciados,despuésdetodo!_
“¡UstedesdoshermanasyahantenidoungranimpactonegativoennuestrafamiliaEverett!¡NomeimportaquétipodeenredoemocionaltengasconBruce!
“Peroahoraquelascosashanllegadoaestepunto,¡esperoquepuedascomportarteymantenerunabuenadistanciaconBruce!
“¡Puedespedirlacompensaciónquequieras!__¡Noactúesde forma ambiguaconBruceamisespaldas!”
¡ Joannaseenfurecióinstantáneamentedespués deescucharesto!
Sin embargo,dadalaedaddeMargaret,nodijonadademasiadoduro.“¡SeñoraEverett,no sepreocupe!¡NuncapenséenenredarmeconelSr.Everett!”
esoesbuenoTienesquemantenertu_
palabra!
“En cuantoalacustodiade los niños,¡queeltribunaldecidacuándocomienzaeljuiciola próximasemana!”
¡Joannarespiróhondoynorefutónada!__
“Puedesirteahora._¡ Mevoyadescansar!”
“¡Mayordomo,regresemos!_”
“¡Sí,señoraEverett!Elmayordomoempujóapresuradamentelasilla deruedasyseretiróhacialapuerta.
Margaretpusolosojos en blancoymiróaBrucecon severidad. “¡Bruce,dateprisaytomala manode Roxy!”
“Abuela…”Brucequeríadeciralgoperovaciló._¡EstabapreocupadoporJoanna!
¡TeníaquevigilaraJoanna!__
capitulo195
Consupersonalidad imprudente,ladaríandealtade inmediatoyse iríaatrabajar.
“Date prisayvuelvecongrandina.¿Nonecesitoquemecuidesaquí?___”
Al verquela abuelaestabaapuntodeenfadarsede nuevo,Brucecambióinmediatamentedeactitud.“Vale,vale,vale.¡Volveréconlaabuelaahora!”
Coneso, ¡BrucellamóaAndy!
“¡Andy,quédateaquíycuidaaJoanna!¡Debesesperaraqueserecupereporcompletoantesdedejarlasalirdelhospital!”
“¡Muy bien,Sr.Everett!”
“¡Abuela,vámonosacasa!”
¡Brucenoseatrevióademorarmásyrápidamenteacompañóa Margaretde regreso!
ProntoregresaronalamansióndeEverett.
“Sra.Everett,¡eshoradesurecuperaciónde fisioterapia!”
“¡Oh,está bien!”
“Ustedesdosseanbuenos.¡Nopelees!Margaretmiróasunietoconpreocupación.
Brucedeliberadamenteabrazóíntimamenteel hombrode Roxanneydijoenuntonorelajado:“¡Abuela,no tepreocupes!
“LlevaréaRoxyde regresoaSheraneBayVillaahoraparaconseguiralgo.Entonces,¡volveréparaacompañaralaabuela!”
“¿Quétevasallevardevuelta?Margaretmiróasunietoconrecelo.
“Abuela,no tepreocupesporeso.Volveréyempacaréalgunaspertenenciaspersonales.__¡Entonces,memudaréconRoxyymequedarécontigo!”
Al escucharlas palabras desunieto,Margaretdejó escaparunsuspirodealivio.
“ ¡Bienentonces!¡Veyvuelverápido!Nopeleenmás.”
“¡Abuela,no tepreocupes!”
Después de queBruceacomodóasuabuela,segiróparamiraraRoxannecon afecto.
“Roxy,¡vamos!”
Cuandosediola vuelta,Roxannecaptólatristezaenlos ojosde Bruce.Sucorazónse hundiócuandounamalapremoniciónbrotóen su interior.
sucorazón_
“Bruce,¿por quéno…vassolo?¡ Estoyunpococansadahoy!”
“No.¡Quieroquevengasconmigo!__”
“No tepreocupes.nomecansaré
“¡O–Está bien!”
tunuestro!”
RoxannesubióalautoconBruce,sintiéndoseinquieta._
Subieronalauto.__
Elconductormanejabaatentamentealfrente.
BruceyRoxannese sentaronenelasiento traserodeRolls–Royce.
Elespaciosoasientolosseparócompletamentealosdos.
DesdequeBrucesubióalauto,la caradeBruceestabasombría.
Roxannese sentóinquieta.Elambienteeraopresivoeincómodo.
¡ElautosaliódelamansiónEverett!
Ala mitad,Roxannefinalmentenopudosoportarlomás.Ellaesbozóunasonrisatímidaytratódeencontraralgodequéhablar._“Bruce,esteno eselcaminoaSheraneBayVilla, ¿verdad?”
“¿Adónde…vamos?_”
BrucemiróalfrenteynosemolestóendarselavueltaparamiraraRoxanne.
“¡Alhospital!Sutonoeraterriblementefrío._
“Bruce,¿noacabamosdesalirdelhospital?_¿Noleprometistea la abuelaqueno volveríasabuscaramihermana?”
¡ Brucese burlóyfinalmentese diola vueltaparamiraraRoxannesiniestramente!
“¡NovoyaveraJoanna!”
“¿Paraquévamosallíentonces?_Roxannenopodíaadivinarlos pensamientosde Bruceysepusoaúnmásnerviosa.
“¡Losabráscuandolleguemosallí!”
“¡Bruce,serámejor quemelo digasahora!¿Porquémellevasalhospital?_”
“¿Por qué?¡ Eh!Bruceseburlóysacóunregistromédicodelaguanteradelauto.
Luego,golpeóconfuerzaenla caradeRoxanne.
“¡Fíjatebienenesto!_”
Roxanneestabatanasustadaquetodosucuerpotemblaba.¡Recogiórápidamenteelhistorialmédicoyechóunvistazo!_
¡ Esefueunregistromédicodelainseminaciónartificial!
Aunqueyalehabíadadodineroalmédico,fueunapenaqueBruceseenterara._
Élno erauntonto.¡Roxanneestabaembarazadasinningúnmotivo,por lo quenaturalmenteestabadesconcertado!
Por lotanto,solotomóunpocodeesfuerzoimprimirelregistromédicodeRoxanne.
“Bruce…”
CuandoRoxannevioelhistorialmédico,seasustótantoquesurostrosepusopálidoal instante.Tambiénsefrotólasmanos.inquieto!
BrucemiróaRoxannecon frialdad.“¿Deverdadcreesquesoyuntonto,otucoeficiente intelectualpuedeser más listo queel mío?”
Roxanneestabatanasustadaque todosucuerpose volviófrío.MiróaBruceconhorror._“¡Bruce,yo,yonoteníaelección!”
“Nopuedovivirsinti.¡ Memorirésinti!”
“¡Tevoyallevaraabortarahora!_”
EsofueunshockparaRoxanne.
Roxannesintiócomosilehubieracaídounrayo._Tirócon fuerzadelamangade Bruceysuplicócondolor:“¡No,definitivamentenopuedoabortara losniños!
“Noimportaqué,yatengohijosahora._¡Noloabortaréaunquemuera!__Bruce,siinsistesenqueabortealosniños,¡podríasmatarme!___
“¡Además,a la abuelale gustanlos niños!Sila abuelasupieraqueBrucemeobligóaabortaralbebé.Laabuelaestaríatriste…”
Notienesquepreocuparteporlaabuela.¡Le diréala abuelaqueaccidentalmentetecaísteydejaste caeralbebé!
“¡Abortaalosniñossitodavíaquieresquedarteamilado!”
CuandoRoxanneescuchóesto,laslágrimasensurostrodejarondefluirmientrasmirabaaBruceconhorror.
Cuandoeradespiadado,realmentenodejabalugarparalanegociación.___
¡No!¡No!¡No!
“Nodejaréquematesamishijos.Conductor,detengaelauto.¡Quierosalir!__
“Novoyairalhospital.¡Quierosalirdelcoche!__”