Capítulo250

EldepartamentodediseñodelGrupoVargashabíaseleccionadometiculosamenteacadaunodesusmiembros.Apartedetenerunasólida formaciónacadémica,lahabilidaderaigualmentecrucial.

Laclavehabíasidolaunidaddeldepartamento,elcualsiemprehabíapermanecidosinningúntipodeproblema.

Elbonodeldepartamentodediseñoeramuyalto,perolaresponsabilidaderaacorde.

ConlasaccionesdeChiara,losderechoseinteresesdetodossevieronafectados.

Ellanuncahabíaadministradounaempresa,porloquenoconsideróesosaspectos,pensandoqueconelapoyo deJonathan,yaeralajefadeldepartamentodediseño.Peroesavezrealmenteprovocólairade todos.Ellaseparóenlapuerta,yseñalandoacadauno,dijo“¡Tú,túyustedes!¿Yanoquierentrabajar?¿Porsusupuestajustíciavanarenunciarasutrabajo?”

ViendoqueOliviayMarcosestabanapunto deavanzar,losdetuverápidamente.

“Escúchenmeunmomento.Noimportasimevoyono,ustedestienenqueseguirtrabajandoaquí.LaexperiencialaboralenelGrupoVargasesmuyimportanteparaustedes,deberíansaberlo.Nopermitanquealgunaspersonasafectensufuturo.”

Loquedijeeralaverdad,tenerexperienciadetrabajoenelGrupoVargashacequeseamuchomásfácilencontrarempleomásadelante.

Además,haypocasempresasquepuedancompararseconelGrupoVargasentérminosdesalariosyproyectos.

Escuchandomispalabras,todossecalmaron gradualmente.

Aunqueestabanllenosdeindignación,sabíanquenodeberíandejarquemisituaciónafectarasufuturo.

Noqueríainvolucrarainocentesconmisproblemas.

Al verquetodosdejarondehablar,Chiaraseenderezó.

“SiquierenseguirtrabajandoenelGrupoVargas,dejendehaceresto.Ustedesapoyanaris,pero¿sabenquealrenunciarellasevaallevarlaspatentes?Sinlaspatentes,¿cómovaaseguireldepartamentodediseño?¿Cómovanaseguirganandodinero?”

Ellasiemprehabíasido buenaparadesviarlaatención,yenesemomento,nofuediferente.

Perotodoslamiraroncomosifueraunatonta.

“¿PorquéIrisnopodríallevarsesuspropiaspatentes?”

“Exacto,esossonsusdiseñosoriginales,notienennadaqueverconlaempresa.”

“Lahacenrenunciar,¿ytodavíapretendenquecontribuyaalaempresa?¡Quédescaro!”

Chiaralosobservóatónita,sinentender.

Dehecho,noentendíaqueesos diseñoseranlosquehabíarealizadoparacompetenciasoinspiradaenmomentosdecreatividad.

Nosolo

noteníannadaqueverconlaempresa,sinoqueeldepartamentodediseño tampocohabíaparticipadoenellos.

Pensabaque

todaslaspatenteseranelresultadodeltrabajoenequipo,peroestabaequivocada.

Despuésdetodo,durantesutiempoeneldepartamentodediseño,losdiseñosyproyectossecompletaronmediantediscusiones,yellasimplementeseautoproclamócomoladiseñadoraprincipal,especialmenteenlosproyectosactuales.

Tomandoalgunosdocumentos,selosentreguédiciendo,“Chiara,¿yaloolvidaste?Estaspatenteslassolicitécuandoestabaenlauniversidad.Estosdiseñossebasaronenmiscreaciones anteriores,asíque¿quétienenqueverconlaempresa?”

Ellanotomólosdocumentos,solomeobservófuriosa.

“¿Estáspresumiendoconmigo?¡Siyateecharon!”

Asentíconlacabeza,“Enefecto,esalgodeloquepresumir,¿nocrees?”

“Estosdiseñoslospudecompletarenlauniversidad,yaunasí,hayquieneslosarruinanahora.Chiara,yaqueteconsiderascapazdemanejarbieneldepartamentode

diseño,entoncesdemuestrametuhabilidad.”

Conmicajayaempacadaenmano,meacerquéaellaylamirécondesdén.

“Sivasareemplazarme,entoncesalcanzaminivel.”

Quetodossepan,quetúereslaverdaderagenio,¡Iris!”